Posts tagged ‘tuin’

Into the wild

Tuinieren: heerlijk vind ik dat. Nu ja, behalve dat er steeds onkruid opduikt waar ik het niet wil, en meestal sneller dan de planten die ik daar wél wil zien verschijnen. Om gek van te worden. Echt.

Dus gooi ik het voortaan maar over een andere boeg en neig ik steeds meer naar een ecologische tuin. Bewust planten kiezen om vogels, bijen en vlinders aan te trekken. Stukjes gras laten schieten, zonder een grasmaaier in de buurt. Afwachten tot het onkruid mooie bloemetjes oplevert. Woeste hoekjes en wilde schuilplekjes in de tuin voorzien waar de plaatselijke fauna zich kan nestelen.

Niet eenvoudig, believeyoume. We zijn opgevoed met het idee van een strakke pelouse en bewust gecreëerde en mooi afgezoomde bloemenperkjes. Van preventief vergif, wantiedereendoethet en wemoetennietheiligerzijndandepaus en hetisonkruidverdommedatmoetwegdathoorthierniet. Van ARGHHHHH en omygodhetiseenbiekeofeenwespikbennietzekermaarhetiszekercompleetevil en PETSDOOD.

Dus sta je je daar elk weekend in het zweet te werken om iedere verdwaalde spriet uit te trekken, de haag perfect recht te krijgen, je gazon te millimeteren en te bestuderen welk ongedierte het waagt in de buurt van je terras te verdwalen. Jawel, ik wil graag een tuintje, maar wel on my terms, en die verdomde natuur heeft zich daar maar naar te schikken. Logisch much?

Vandaar dus: hoera voor ecologische tuinen! Of toch in beperkte mate, want ik blijf erbij dat ik graag ook wel een mooi gazonnetje wil en een beetje structuur. En mijn tuin is nu ook weer niet zó groot dat ik het hele ding compleet kan laten verwilderen, vind ik.

U ziet: ik ben er nog lang niet, want het vergt echt een heel nieuwe insteek in mijn denken en functioneren. Weg perfectionisme, hello laissezfairelaissezpasser. Maar het bevalt me eigenlijk wel, als ik zo in het gras de vlinders lig te tellen.

Misschien moet ik die nieuwe filosofie gewoon volledig adopteren. That would be the day.

Advertenties

25 juli 2011 at 10:46 3 reacties

Ieuwww

Ja, Facebook is leuk om contact te houden met vrienden die naar het buitenland verhuisden. Of om nog snel te checken hoe het lief van klasgenoot X ook alweer heette, voor je jezelf onsterfelijk belachelijk zou maken. Om schattige foto’s te zien van de kinderen van die ex-collega, die je anders nooit te zien zou krijgen. Of om aan iedereen te tonen hoe cool je tuin geworden is na weken hard werk.

Maar verdomme, sommige mensen lijken echt alle zin voor fatsoen te verliezen eens ze hun virtuele speeltuin betreden. Ik hoef echt niet te lezen dat u de afgelopen nacht op de pot doorgebracht hebt, dat de pamper van uw kind nieuwe kleurschakeringen doet ontdekken of dat die ingegroeide teennagel nu echt vadsig begint te worden. Om nog maar te zwijgen van wannabe-fotomodellen die (half)naakte foto’s van zichzelf posten in de hoop ontdekt te worden, one lovehandle at a time. En al zeker niet als je de mama van mijn schoolvriendinnetje van weleer bent (ik zal vriendelijk in het midden laten welke melding van haar kwam).

Laat het voor eens en voor altijd duidelijk zijn: als je het niet luidop durft te zeggen in het Ikea-restaurant tijdens de steakactie of durft te tonen op de boemeltrein Brussel-Antwerpen in volle spits, wil ik het echt niet zien verschijnen op Facebook. Zo eenvoudig is het.

16 mei 2011 at 15:35 4 reacties

Tijd voor lente

De lente, dat maakt toch altijd heel wat kriebeltjes los. Nu meer dan ooit, want enkele maanden geleden hebben we de bouwwerf die onze tuin was helemaal ge-reset. Betondallen, kiezelstenen, onkruid en bouwafval eruit. Zuivere grond erin. Nieuw terras omzoomd met een gigantische bloembak. Tuinpad uitgetekend tussen de toekomstige border en het helaas ook nog vrij toekomstige gazon.

De eerste zonnestralen van de voorbije weken waren voor mij dus het teken om buiten in actie te schieten. Ik wil veel planten, veel kleur, veel lekkers, veel vogels en andere dieren, en vooral: veel plezier in mijn tuin.

Alleen groeien al die dingen zo verdomd traag.

16 maart 2011 at 14:59 Plaats een reactie

Brol

48 kuub rommel van divers pluimage hebben wij op tweeënhalf jaar al uit ons huis gesleept. Drie containers van 12m³ plus eentje van 8 plus nog wat extra’s die we er bovenop gooiden, zelfs al mag je die dingen niet tot over de rand laden. Pakweg 48 kuub dus. Dat is verdomd veel om dragen, zeker als het grootste deel daarvan bestaat uit steen. En asbest, maar daar hebben we het liever niet over.

Waar we ook liever over zwijgen, is de kostprijs van dat alles. Dat je veel centjes nodig hebt om een huis te kopen, laat staan het te renoveren, dat is logisch. Maar dat het je ook nog eens een arm en een been kost om je huis en tuin puinloos te houden, dat realiseer je je pas wanneer je de prijs voor het afvoeren van die 48m³ even zwart op wit zet.

En volgend weekend wordt er dan nog eens een containertje van 8m³ gevuld. Want u dacht toch niet dat we het bij 48 zouden houden?

19 juli 2010 at 09:10 3 reacties

Tuindromen

Met al die verhalen over een nieuwe job en warm weer zouden we nog vergeten dat wij nog steeds volop in verbouwingen zitten. Het ene weekend al wat meer dan het andere, maar renovatie is wel een steeds terugkerend thema in onze dromen én nachtmerries. Tijd voor een update dus.

Want na de elektriciteit, de leefruimte, de verwarming, de badkamer, het buitenschrijnwerk en de keuken, zijn we inmiddels in onze tuin beland. Daar was immers ook nog wat werk aan.

Aan ons terras bijvoorbeeld. In plaats van de scheve, grijze betondals van weleer…

… liggen er nu kleurrijke klinkers.

Het allegaartje van bakstenen en cement zal in de toekomst nog sprankelend oranjegeel geverfd worden, maar daarvoor moet het eens pakweg 20° zijn in plaats van 35. Kwestie van de verf op de muren te krijgen voor het poeder geworden is.

Verderop in de tuin is er ook nog wat veranderd. Weg met onze idyllische Vlaamse koterijen…

…nu lijkt het alsof er een Brico ontploft is in onze tuin.

Maar ooit wordt dat een groene oase van rust in ons drukke twintigersleven. Beloofd!

12 juli 2010 at 15:24 1 reactie

Grondig duur

Dat grond in mijn buurt duur is, dat was al langer duidelijk. Bouwen is bij ons alleen de lucky few gegeven, zo lijkt het wel. Wist ik veel dat die prijs niet alleen van toepassing is op grond die al toegewezen is aan een specifieke plek, maar ook voor losse korrels geldt die van A (= de grond-enabler) naar B (= onze tuin) moeten verhuisd worden.

Onze tuin wat groener en fleuriger maken voor deze zomer leek dus wel een goed plan, maar als blijkt dat 300 m² grond-met-kiezels-en-stenen afgraven en vervangen door de zuivere variant ons ettelijke duizenden euro’s lichter zal maken, denk je toch al eens twee keer na. Over alternatieven om dat werkje gedaan te krijgen, bijvoorbeeld.

Heeft er iemand een paar kuub grond/kiezel vandoen, misschien?

23 februari 2010 at 10:59 1 reactie


Meest recente berichten

Recente reacties