Posts tagged ‘huis’

Och, blijf toch weg

Michel had het onlangs over huisverkrachting, en ik begrijp meteen wat hij bedoelt. Hoewel ik graag mensen op bezoek krijg, haat ik het als ze opeens opduiken IN mijn huis, zonder waarschuwing. U lacht, maar dat gebeurt dus wel degelijk. Of beter: dat gebeurde.

Toen we pas de sleutel van onze nieuwe woonst hadden, kwamen er met mondjesmaat buren aanzetten met hún sleutel van ónze voordeur. Bizar, maar onze voorganger was dan ook de godfather van de straat. Ik apprecieerde het in ieder geval dat iedereen spontaan de sleutel kwam teruggeven. Of dat dacht ik toch. Tot iemand op een dag aanbelde. Ik vond niet meteen een sleutel en riep dat dan ook naar de onbekende bezoeker, als excuus voor het oponthoud. Groot de verbazing toen de persoon in kwestie “geen probleem, ik heb zelf een sleutel” terugriep, waarna hij de deur openmaakte en rustig binnenwandelde om zich voor te stellen. Nodeloos te zeggen dat de sloten niet lang daarna veranderd werden.

Hetzelfde probleem met onze tuin, die achteraan aan een zijstraat grenst. Het gebrek aan een poort was voor mijn grootouders duidelijk een voortdurende uitnodiging voor een bezoek. Onaangekondigd. En nee, mijn grootmoeder is niet het type vrouw dat je graag over de vloer krijgt, onaangekondigd or otherwise. Leuk, als je met een verwaaide kop en een oude pyjama om 14u zit te ontbijten, en opeens je grijnzende bompa en je afkeurende bomma voor je ziet opduiken. Ondertussen maakt een afsluiting van 1,8m hoog het voor ongewenste senioren net iets moeilijker om binnen te glippen. Voortaan moeten ze aanbellen zoals iedereen.

En kan ik zelf beslissen of ik opendoe of niet.

Advertenties

6 juli 2011 at 15:20 3 reacties

Vakantie in zicht!

Vanaf vrijdag 13u (remember?) ben ik vier weken met vakantie. Vier! Dat is jaren geleden, want in de privé zijn ze meestal niet zo happig op en vrijgevig met lange afwezigheden.

Maar vier weken dus. En veel plannen:

  • De muren rond ons terras eindelijk verven, zodat dat vrolijke gele kleurtje ons ook in de winter wat zomergevoel geeft.
  • Bloembakken metsen tegen die pas geverfde terrasmuren, zodat een hele hoop leuke kruiden (munt = mojito!) en kleurrijke bloemen ons terras volgend jaar nóg zaliger maken.
  • De waterafvoer van het terras aansluiten.
  • Which reminds me : uitzoeken waar het water in de kelder vandaan komt.
  • Kuisen wat moet gekuist worden. Wassen wat moet gewassen worden. Koken wat moet gekookt worden.
  • Naar de tandarts gaan. Ik stel dat grapje nu al weken uit, het wordt stilaan tijd.
  • Efteling. Can’t go wrong with Efteling.
  • Twee dagen moederziel alleen babysitten op het hyperactieve peuternichtje. Gelukkig ken ik de gang van zaken in de Spoed al.
  • Pintelieren met de ex-collega’s en proberen niet té enthousiast te zijn over de nieuwe job. Of misschien net wel…
  • BBQ. Geen idee wanneer, maar het lijkt er de zomer wel voor.
  • Een bende oud-klasgenootjes ontvangen op ons nagelnieuwe terras. Als dat maar goed komt.
  • Naar Ghost Koi Plage afzakken, oftewel gaan housewarmen bij vrienden met een gigantisch huis inclusief koivijver.
  • Ierland verkennen. Dublin, Wicklow Mountains, whisky-distillerijen en een heel grappig taaltje. Kan niet fout gaan.
  • Niet te veel online zitten, en dus ook niet te veel bloggen. U moet uzelf maar wat bezighouden, lijkt me.

Mind you (vóór mijn lief bovenstaande intenties gaat misbruiken): niet allemaal op mijn dooie eentje. Er zal wel wat hulp nodig zijn voor meerdere activiteiten. Niet in het minst van datzelfde lief.

Maar dat het leuk wordt, dat staat nu al vast. Dat het druk wordt blijkbaar ook.

28 juli 2010 at 14:21 2 reacties

Brol

48 kuub rommel van divers pluimage hebben wij op tweeënhalf jaar al uit ons huis gesleept. Drie containers van 12m³ plus eentje van 8 plus nog wat extra’s die we er bovenop gooiden, zelfs al mag je die dingen niet tot over de rand laden. Pakweg 48 kuub dus. Dat is verdomd veel om dragen, zeker als het grootste deel daarvan bestaat uit steen. En asbest, maar daar hebben we het liever niet over.

Waar we ook liever over zwijgen, is de kostprijs van dat alles. Dat je veel centjes nodig hebt om een huis te kopen, laat staan het te renoveren, dat is logisch. Maar dat het je ook nog eens een arm en een been kost om je huis en tuin puinloos te houden, dat realiseer je je pas wanneer je de prijs voor het afvoeren van die 48m³ even zwart op wit zet.

En volgend weekend wordt er dan nog eens een containertje van 8m³ gevuld. Want u dacht toch niet dat we het bij 48 zouden houden?

19 juli 2010 at 09:10 3 reacties

Centjes!

Vlaamse overheid. Renovatiepremie. Centjes!

9 maand na het indienen van het dossier en dus meer dan 3 maand te laat. Maar toch. Centjes! 

 Hoera! Blij! Direct al nieuwe plannen maken! Mooie tuin, here we come! Dag centjes!

14 juli 2010 at 18:43 Plaats een reactie

Tuindromen

Met al die verhalen over een nieuwe job en warm weer zouden we nog vergeten dat wij nog steeds volop in verbouwingen zitten. Het ene weekend al wat meer dan het andere, maar renovatie is wel een steeds terugkerend thema in onze dromen én nachtmerries. Tijd voor een update dus.

Want na de elektriciteit, de leefruimte, de verwarming, de badkamer, het buitenschrijnwerk en de keuken, zijn we inmiddels in onze tuin beland. Daar was immers ook nog wat werk aan.

Aan ons terras bijvoorbeeld. In plaats van de scheve, grijze betondals van weleer…

… liggen er nu kleurrijke klinkers.

Het allegaartje van bakstenen en cement zal in de toekomst nog sprankelend oranjegeel geverfd worden, maar daarvoor moet het eens pakweg 20° zijn in plaats van 35. Kwestie van de verf op de muren te krijgen voor het poeder geworden is.

Verderop in de tuin is er ook nog wat veranderd. Weg met onze idyllische Vlaamse koterijen…

…nu lijkt het alsof er een Brico ontploft is in onze tuin.

Maar ooit wordt dat een groene oase van rust in ons drukke twintigersleven. Beloofd!

12 juli 2010 at 15:24 1 reactie


Meest recente berichten

Recente reacties