Posts tagged ‘ecologische tuin’

Into the wild

Tuinieren: heerlijk vind ik dat. Nu ja, behalve dat er steeds onkruid opduikt waar ik het niet wil, en meestal sneller dan de planten die ik daar wél wil zien verschijnen. Om gek van te worden. Echt.

Dus gooi ik het voortaan maar over een andere boeg en neig ik steeds meer naar een ecologische tuin. Bewust planten kiezen om vogels, bijen en vlinders aan te trekken. Stukjes gras laten schieten, zonder een grasmaaier in de buurt. Afwachten tot het onkruid mooie bloemetjes oplevert. Woeste hoekjes en wilde schuilplekjes in de tuin voorzien waar de plaatselijke fauna zich kan nestelen.

Niet eenvoudig, believeyoume. We zijn opgevoed met het idee van een strakke pelouse en bewust gecreëerde en mooi afgezoomde bloemenperkjes. Van preventief vergif, wantiedereendoethet en wemoetennietheiligerzijndandepaus en hetisonkruidverdommedatmoetwegdathoorthierniet. Van ARGHHHHH en omygodhetiseenbiekeofeenwespikbennietzekermaarhetiszekercompleetevil en PETSDOOD.

Dus sta je je daar elk weekend in het zweet te werken om iedere verdwaalde spriet uit te trekken, de haag perfect recht te krijgen, je gazon te millimeteren en te bestuderen welk ongedierte het waagt in de buurt van je terras te verdwalen. Jawel, ik wil graag een tuintje, maar wel on my terms, en die verdomde natuur heeft zich daar maar naar te schikken. Logisch much?

Vandaar dus: hoera voor ecologische tuinen! Of toch in beperkte mate, want ik blijf erbij dat ik graag ook wel een mooi gazonnetje wil en een beetje structuur. En mijn tuin is nu ook weer niet zó groot dat ik het hele ding compleet kan laten verwilderen, vind ik.

U ziet: ik ben er nog lang niet, want het vergt echt een heel nieuwe insteek in mijn denken en functioneren. Weg perfectionisme, hello laissezfairelaissezpasser. Maar het bevalt me eigenlijk wel, als ik zo in het gras de vlinders lig te tellen.

Misschien moet ik die nieuwe filosofie gewoon volledig adopteren. That would be the day.

25 juli 2011 at 10:46 3 reacties


Recente reacties