Archive for februari, 2011

Missie?

Een luie zondagmiddag. Grootse plannen voor actieve bezigheden, maar toen zapte ik na het middagjournaal langs Acht en bleef ik hangen bij ‘Dive‘. Een wereldwijd bekroonde documentaire over de verspilling in de Amerikaanse (zullen we maar meteen veralgemenen?) voedingsindustrie. Tonnen voedsel worden jaarlijks weggegooid door voedingsfabrikanten, winkels en consumenten. En ondertussen sterven er mensen van de honger en gaat het milieu naar de kl*ten.

Vanmorgen ontdek ik bij Kerygma een filmpje over een Verloren Generatie. Ik werd er even stil van.

 

Ik denk dat het universum me iets wil zeggen.

Advertenties

21 februari 2011 at 09:21 Plaats een reactie

Spreken is goud

Het is voorbij. Al enkele dagen eigenlijk, maar ik was te lui om er hier over te schrijven.

Ik was er al maanden mee bezig. Eerst alleen in mijn hoofd, dan in volle vaart om het materiaal klaar te krijgen, de laatste dagen in elk vezeltje van mijn lichaam. Mijn eerste vorming op de nieuwe job. Een lezing van een uur voor 150 toeschouwers die eigenlijk komen voor de lollige workshops die volgen. De eerste keer alleen voor een grote zaal, met een micro in de hand en een spot op mij gericht.

Het leverde heel wat werk en nog meer stress op, maar het is gelukt. “Boeiend en zelfzeker”, naar het schijnt. De kop is eraf, weer een nieuwe vaardigheid opgestart. Al zal het nog een hele tijd duren voor ik het onder de knie heb.

Gelukkig had ik mezelf de dag erna getrakteerd op een dagje vrij, een wandeling door Antwerpen en een heerlijke massage die ik nog te goed had dankzij de ex-collega’s. Waarvoor dank, trouwens. Weg stress, hello zacht velletje!

15 februari 2011 at 11:34 1 reactie

Sociale NIMBY

Gisteren mocht ik naar de persvisie van ‘Made in Dagenham‘. Een halve geschiedenisles verpakt als degelijk Engels drama, met een kleurrijke sixtiesstrik eromheen. Leuke film.

Actueel ook. De film gaat over de Ford-fabriek in het Engelse Dagenham, waar de naaisters in 1968 strijden voor Equal Pay. Oorspronkelijk worden ze volop gesteund door hun mannen en door de (mannelijke) vakbond. Wanneer de staking echter leidt tot de technische werkloosheid van de andere fabrieksarbeiders, krijgen ze heel wat verwijten over zich heen. En wanneer Ford begint te dreigen met minder kansen voor het mannelijk personeel, collectieve ontslagen en een beperking van de onkostennota van de délégués, keren ook de vakbonden zich tegen de dames.

“Hoera voor jouw verandering, maar o wee als dat ook maar het kleinste gevolg zal hebben op mijn leven”, dat soort gedachtengang. NIMBY in de sociale strijd. De grenzen van de solidariteit.

Hoe zat dat ook alweer met dat IPA tegenwoordig?

9 februari 2011 at 09:03 Plaats een reactie

Change

En zo sluit mijn vriendje een tijdperk af… Nieuwe job, nieuwe stad en nieuwe collega’s. Hopelijk ook meer tijd, minder stress en meer kansen voor persoonlijke projecten. En meer cadeautjes voor zijn lief natuurlijk, want hij zit niet voor niets middenin mijn favoriete stad.

8 februari 2011 at 11:51 Plaats een reactie

Free-lancing

Het is hier even een goeie week, werkgewijs. Een drukke week, dat zeker. Maar ook eentje om het zelfvertrouwen weer wat mee op te krikken.

Eerst kwam viavia een vraag over marktonderzoek en vragenlijsten en mocht ik nog even doen waar ik vijf jaar lang op gezweet en gevloekt heb. Toen vroeg een niet nader genoemd bestuursorgaan om wat copywriting te doen voor hen, omdat ze de flyer die ik voor hun actie geschreven had zo leuk vonden. Prachtig toch, dat ik na al die jaren cijfertjes en statistiek nu betaald wordt word (what the hell was I thinking) om te schrijven.

Oh wait…. betaald….

Ik wist dat ik iets vergeten was.

3 februari 2011 at 15:02 3 reacties


Meest recente berichten

Recente reacties