Archive for januari, 2011

Waar is de tijd…

Dankzij dit bericht ging ik opeens weer in oudewijvenmodus met gedachten als “de jeugd van tegenwoordig…” en “in onze tijd…”. Want in mijn tijd, toen moesten mijn ouders zich het hoofd nog niet breken over de leeftijd waarop ik een gsm zou krijgen. Wij kregen bij ons vormsel nog standaard-twintigste-eeuwse-verwennerijen als een radiowekker, een fiets of een horloge. Ik zeg wel degelijk ‘of’, want ik viel enkele jaren geleden van mijn stoel toen een aangetrouwd neefje voor zijn plechtige communie een laptop én een gsm én een stapel dvd’s én een Nintendo DS kreeg. Een mens vraagt zich af waarmee je zo’n kind in de toekomst nog eens een plezier zal kunnen doen.

Maar goed, waar is toch de tijd dat de wereld miraculeus draaide zonder gsm? Op vakantiedagen verdween ik als kind met de buurjongens naar de achterliggende velden en zolang ik voor het eten thuis was, was alles ok. Als puber werd een shoppingtrip op voorhand minutieus gepland en o wee de laatkomer die ons in de kou liet wachten. Ook een fuif was strikt geregeld: om 22u aan de ingang (ja, toen begonnen die dingen heel wat vroeger en mochten wij niet zo lang wegblijven) en vanaf dan elk half uur nog eens gaan kijken. Want je ging je hele fuif niet laten verpesten door iemand die zonet met zijn fiets in de beek was gesukkeld en dus niet kwam opdagen (true story). Werchter vergde nóg meer planning: afspraak voor de Main Stage, op de denkbeeldige kruising van de Humo- en de StuBru-stand.

Op de een of andere manier slaagden we er steeds in elkaar te vinden. Waarschijnlijk omdat afspraken gemaakt én nageleefd werden. Tegenwoordig gaat dat bij ons niet veel verder dan “ik bel je wel als ik er ben”. En net op dat moment is die batterij natuurlijk altijd plat…

24 januari 2011 at 16:24 3 reacties

Bakwrevel

Mijn ingeving om me te bekwamen in de bak- en dessertkunst is een van de weinige voornemens die intussen al even standhoudt. Na een verjaardag en een kerstmis zijn er dus ook heel wat nieuwe kookboeken bijgekomen. Want de interesse om het te doen is er wel, maar de capaciteit om het uit de eigen fantasie te laten opborrelen helaas niet. Ik ben dus een complete receptenhoer.

Tot boter, bakpoeder en suiker kan ik meestal wel volgen, maar soms maken ze het de gemiddelde huisvrouw wel erg moeilijk. Ik heb inmiddels al ontdekt wat dubbelkoolzure soda is, of ik hoop tenminste toch dat ik daarvoor geen levensgevaarlijke producten in mijn beslag gooi. Maar Nigella gebruikt te pas en (hopelijk niet) te onpas wijnsteenzuur, en dat is alweer zo’n moeilijk te vinden ding. Een Google-sessie stuurde me richting apotheek, alwaar de mevrouw me vreemd aankeek en vroeg waarvoor ik dat dan dacht te gebruiken. Eens gerustgesteld door mijn pacifistische inborst belde ze haar leverancier, om vervolgens te melden dat het me 40 euro voor een ieniemienie 100gr zou kosten. Dat was me iets te duur voor een geheimzinnig ingrediënt, dus moet de taart het maar even zonder doen. Net als de berenpap van Lien Willaert trouwens, tenzij ik in denaldi plots struikel over frambozendikmiddel.

En dus…verzin ik uiteindelijk toch gewoon mijn eigen recepten! Saskaya for Masterchef!

19 januari 2011 at 10:53 2 reacties

Van bloemen en bijen

Nog slaapdronken hoorde ik vanmorgen in de auto flarden van nieuwsberichten, over een staking in de gevangenis van Sint-Gillis na een incident met onderzoeksrechter Wim De Troy. Ik ving iets op over het laten oppakken van een personeelslid “omdat hij met zijn wagen haar gevangenis niet mocht inrijden”. En ik zweer het, ik dacht echt dat het om een omfloerste omschrijving van een veel lichamelijkere daad ging.

Ik denk dat ik te veel naar Little Red Corvette van Prince geluisterd heb…

17 januari 2011 at 13:11 2 reacties

Kersenpit

Opgekruld rond mijn heerlijk warme kersenpitkussentje, bedacht ik gisteren in bed dat ik vroeger een prachtig kinderboek had over een koning en zijn kersenpitjes. Veel meer dan dat kan ik me helaas niet herinneren en nu vraag ik me natuurlijk al de hele dag af hoe dat verhaaltje ging. Iemand die dezelfde boekenkast had als ik als kind?

Anders zal ik toch eens op de ouderlijke zolder moeten kruipen voor wat nostalgische lectuur…

11 januari 2011 at 12:24 1 reactie

Het begin van het einde

Als ik al een goed voornemen heb voor het nieuwe jaar, dan is het: finish what you started. Dat werkt voor “ik ga meer sporten” en “ik ga gezonder koken”, en het klopt zelfs bij “we gaan in het weekend eens wat vaker op ontdekkingstocht in eigen land”. Maar het hoogst op dat volhouderslijstje scoren onze verbouwingen.

Meer dan drie jaar na de start van de renovatiewerken liggen er overal in huis ‘kleine werkjes’ op ons te wachten. De tuinverlichting die nog aangesloten moet worden, de garagepoort die dezelfde kleur moet krijgen als de voordeur, dat kleine stukje muur dat nog steeds gevoegd moet worden in de badkamer, die plinten die nog gelijmd moeten worden in de wasplaats en binnenkort ook de tuin die wat extra aankleding mag krijgen. We hebben echt al heel wat afgebroken en verbouwd, maar afwerking is helaas niet onze sterkste kant.

Dus hebben we voor 2011 een lijstje gemaakt met dingen die we moeten aanpakken voor we weer met iets nieuws beginnen. Eens kijken hoe lang we dat gaan volhouden…

10 januari 2011 at 14:14 2 reacties

Bweik

De eerste werkdag van het nieuwe jaar. Valt dat even tegen, zeg. Ik ben nochtans maar 10 dagen thuis geweest, en toch pikt het.

Maar waarschijnlijk toch nog net iets minder dan bij die collega die vandaag de eerste werkdag heeft na haar gemaximaliseerde zwangerschapsverlof

*gemene grijns* *blik van medeleven*

4 januari 2011 at 15:01 Plaats een reactie


Meest recente berichten

Recente reacties