Archive for september, 2009

Het bewijs…

…van wat ik eerder al kwam te zeggen over onze verbouwingen.

In den beginne was er dit:

In den beginne

Toen werden er hier en daar wat stenen weggehaald, en kregen we dit:

Tijdens

Oftewel, als je vanuit de garage naar buiten keek, dit:

Tijdens 2

U begrijpt nu ongetwijfeld veel beter het concept “huis met gaten” waarover eerder dus sprake.

Gelukkig zitten we ondertussen hier:

huis na

Een hele verbetering, dachten wij zo. Wat u?

Advertenties

30 september 2009 at 14:37 1 reactie

Huis met gaten

De afgelopen maand was ons huis een natte droom voor inbrekers. Voor luie inbrekers zelfs, want veel moeite zou het hen niet gekost hebben ongevraagd binnen te geraken. Voor ons renovatieproject moest heel onze achtergevel immers herwerkt worden: deuropeneningen en ramen moesten dichtgemetst worden en op andere plekken moesten gaten gemaakt worden waar de mooie nieuwe ramen in zouden passen.

Tot hiertoe waren we nogal doe-het-vooral-zelf-om-kosten-en-frustraties-over-late-en-of-incompetente-huurlingen-te-besparen-minded geweest, maar deze kwestie maakte ons toch nogal nerveus. Gaten die tot op de 4 à 5 milimeter correct moeten zijn, het is niet evident klaar te spelen met een rolmeter uit de Gamma. Gelukkig is onze overbuur een gerespecteerd en geregistreerd aannemer, dus die kon dat klusje wel even klaren. Maar het paste beter in zijn schema om er in augustus al aan te beginnen. Hence: een dikke maand geleden werd het bestaand schrijnwerk uitgebroken, en sindsdien was dat er dus niet meer. Geen achterdeur om ’s avonds laat nog op slot te gaan doen, geen ramen waarover je je ineens – als je pakweg aan zee zit – afvraagt of je ze wel gesloten hebt voor je vertrok. Gewoon één groot gapend gat. Of twee, eigenlijk. 

Het was toch even slikken, dat idee dat je huis constant toegankelijk is voor wiedanook. Gelukkig speelde de stress zich af ter hoogte van onze achtergevel, die van de straatkant niet zichtbaar is. En hadden we een tuinpoortje van een meter hoog dat kon gesloten worden. That helps. Een heel klein beetje. Wat niet hielp, was mijn bizarre neiging om iedereen te vertellen over onze penibele situatie. Op een bepaald moment realiseer je je namelijk dat als een van die mensen behoefte heeft aan een nieuwe microgolf of wasmachine, hij nu wel weet waar hij die kan vinden. Gestopt met communiceren dus maar. Zelfs hier!

Maar hoera, eindelijk kan de radiostilte verbroken worden. Want de nieuwe ramen staan er. De achterdeur ook. En het ziet er fantastisch uit! En sluitbaar! En veilig! Nu nog een mooie afgewerkte keuken achter die ramen en ik ben helemaal tevreden.

Binnenkort: foto’s!

16 september 2009 at 13:31 2 reacties


Meest recente berichten

Recente reacties