Schattenjacht

3 augustus 2009 at 22:23 Plaats een reactie

Afbreken in een bestaand huis draagt – hoe leuk ook – een bijzondere tristesse in zich. Hoe harder jij moet werken om iets kapot te maken, hoe duidelijker het wordt dat je voorganger destijds verdomd veel moeite gestoken heeft in het opbouwen ervan.

Beetje bij beetje leer je de vroegere bewoners van je huis ook kennen. Uit het feit dat een deel van ons huis gewoon tegen de schuur van de buurman geplakt werd zonder eigen muur of isolatie, leren we dat hij nogal gierig was. Egocentrisch en onaangenaam bovendien, aangezien hij daarna van de buren eiste dat ze hun koeien verkochten “want ze hadden daar teveel lawaai van in hun keuken”. Een vooruitziend man, die op zolder al een nieuwe WC-met-alles-erop-en-eraan had klaarstaan, voor wanneer dat oude vieze ding achter de keuken ooit de geest gaf. Een man die niets kon weggooien en dus (idiote) bloembakken bouwde van gebarsten lavabo’s.

Maar het leukst zijn de tastbare bewijzen die de leeftijd van de werken verraden. In een muur in de tuin die het vroegere erf van de oude boerderij in twee stukken verdeelde, prijkt een steen met het jaartal 1918. Achter het behang in de slaapkamer vonden we een notitie uit het jaar 1960. En onlangs, toen we het schrijnwerk rond de raam in de keuken lostrokken, kwamen er kranten uit 1949 tevoorschijn. Leesbare kranten, die verhaalden over de wereldtitel van Rik Van Steenbergen en de lotgevallen van een arme stakker in Auschwitz. Dagbladen uit een andere tijd, waarin vrouwelijke journalisten de nood voelden een handleiding te schrijven voor de moderne vrouw omtrent het dragen van “de pantalon”. Wat een ontdekking voor een nostalgicus als ik!

Maar meteen voel ik ook een brandende verantwoordelijkheid. In de veronderstelling dat ons huis het nog wel een eeuw zal uithouden op deze aardbol, zal er dus ooit iemand zuchten bij het zien van onze renovaties, de voorhamer pakken en onze verwezenlijkingen met de grond gelijkmaken. Duidelijk een onaangenaam figuur, maar desalniettemin wil ik hem of haar eenzelfde schat bezorgen. Alleen ben ik er nog niet uit wat ik achteloos zal achterlaten. Kranten gebruiken als isolatie is niet meer van deze tijd en CD’tjes houden het geen eeuw meer uit. Een foto van ons tweetjes achter de gyproc laten fladderen? Een Samsonpop op het vals plafond vergeten?

Wat zouden jullie doen?

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized. Tags: , , .

Paard vs poedel Outsider

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: