Archive for juli, 2009

Paard vs poedel

Mijn ouders mogen tijdens de zomermaanden niet met hun brave loebas van een Golden Retriever op het strand, ongeacht of het beest aan de lijn blijft of niet, en los van het feit dat ze die leuke zakjes hebben om zijn sporen uit te wissen. Honden horen niet thuis op een overvol strand, meneer. Honden zijn vuil, agressief en kwijlen op dikke bleke blote zonnebaders, mevrouw.

Daar heeft men een punt. Niet iedereen is even overtuigd van dat ‘man’s best friend’-label. En helaas houdt niet elke hondeneigenaar daar voldoende rekening mee. Of nog erger: helaas is niet elke hond geschikt voor menselijke contacten.

Maar een verveelde stadsjongen die eens iets nieuws wil proberen op den buiten mag wel met een massief beest van 600 kg dat van nature een beetje angstig en verschrikkelijk asociaal is op het strand gaan paraderen. Natuurlijk mevrouw, want met zo’n edel dier door de branding galopperen, dat is op en top avontuur en romantiek. Komt recht uit de stationsromannetjes. Dat wil iedereen die ‘zwemmen met dolfijnen’ niet kan betalen wel eens proberen. U moet dat begrijpen meneer, zo’n activiteiten zijn cruciaal voor het kusttoerisme. En u weet toch dat die arme handelaars aan de Vlaamse kust het al zo moeilijk hebben, met die typisch Belgische sorry excuse for a summer.

Dat zo’n beest heel wat meer achterlaat dan wat idyllische afdrukken in het natte zand, dat bedekken we met de mantel der liefde   vegen we onder de mat   negeren we. En dat een paard in paniek toch net iets angstaanjagender is dan een dolgedraaide poedel, daar hoeven we toch niet over na te denken. Tot er eens een schattig blond kereltje meegesleurd wordt en in zo’n grote berg stront terecht komt.

30 juli 2009 at 13:52 Plaats een reactie

Confrontatie

Zaterdag was het exact 1 jaar geleden dat ons gezin nooit meer helemaal compleet zou zijn. Vanavond ontmoeten we voor de eerste keer de nieuwe vriendin van de (schoon)papa.

Natuurlijk zijn we allemaal heel blij dat hij opnieuw iemand gevonden heeft. Hij verdient het om gelukkig te zijn. Maar de timing is toch erg ongelukkig gekozen. Pleidooien voor meer tijd om het concept te aanvaarden zonder de details te kennen, liepen dood op een muur van (hopelijk) onverzettelijke verliefdheid. Dus slikken we straks de bittere pil maar snel door.

Ik vrees dat de eenzaamheid en het gemis aan tafel nooit groter zullen zijn dan vanavond.

22 juli 2009 at 11:22 3 reacties

No asbesto

Kilo’s asbest zitten er in ons huis verscholen. Sommige platen laten we steken en bedekken we met de mantel der liefde het dikste renovatievlies dat we konden vinden, anderen hebben we toch maar uitgebroken omdat dat nu eenmaal het beste uitkwam. Maar dat onze voorganger een goede klant was bij Eternit, dat staat vast.

De miserie daarvan in huis werd enigszins gecompenseerd door de hoop op hetzelfde verhaal in onze tuin. Niet dat asbest de beste grondstof is om zelf appeltjes en bessen te kweken, en ideaal als ondergrond voor blote kinderknietjes is het ook al niet. Maar wel hierom.

Gisteren was het de grote dag: ons persoonlijke bodemtestje. En wij wisten al wat het resultaat zou zijn! Werkmensen op ons aarf die onze tuin zouden komen fatsoeneren, zonder dat wij daarvoor ons spaarvarkentje weer aan diggelen moesten slaan. Een fijn vooruitzicht voor het nieuwe jaar, zowaar.

Vier putjes later vertelde de deskundige ons enthousiast dat we erg goede grond in onze tuin hebben. Zuiver bovendien. Ik vermoed dat de man niet vaak zo’n bedrukte gezichten zag bij het brengen van zo’n goed nieuws. But he’ll get over it. Ons spaarvarkentje daarentegen…

17 juli 2009 at 16:57 Plaats een reactie

Vakantie…

…of beter: het einde ervan.

Prachtige dagen aan de kust gehad met een beetje plonzen in zee en veel lekker eten (en zalige ijsjes!). Tot die verdomde mist kwam opzetten en we het beu waren de zee niet te kunnen zien vanop de dijk. Terug huiswaarts dus, richting slapeloze nachten omwille van de hitte.

De ideale voorbereiding voor de geplande sloopwerken. Met stevige kledij, robuuste schoenen en een leuk mondmaskertje tegen het asbeststof. En een hittegolf dus.

Het resultaat?

  • 4 bestaande ruimtes die er nu 1 zijn, hoewel alleen een kenner nu al kan zien dat het om een keuken gaat
  • 13 kuub gemengd afval in de container, maar bij de eigenaar van de container houden we vol dat het er maar 12 zijn én dat er geen asbesthoudende materialen inzitten
  • 1 rit naar de Spoed voor 6 hechtingen in het hoofd van de wederhelft, toen een asbestcementplaat besliste zich over te geven aan de zwaartekracht 
  • 1 domper op de feestvreugde toen bleek dat de laatste muur die weg moest een draagmuur was
  • 3 verloren dagen doordat we moesten wachten op de onvoorziene poutrel, maar slechts 15 minuten om dat 150 kg-zware ding met wat mankracht en veel goede wil op zijn plaats te krijgen
  • 3 maanden koken in een geïmproviseerde keuken die enkel via de tuin te bereiken is en geen spoelbak heeft, waardoor ik zaterdag mijn patatjes in de regen stond af te gieten
  • massa’s plezier, ondanks de blauwe plekken, stapels vloeken en obligate bloed-zweet-en-tranen

Dit alles, netjes voor jullie samengevat in twee minuten film met sfeermuziek :

12 juli 2009 at 21:43 2 reacties


Meest recente berichten

Recente reacties