Als het dan eens goed is…

25 mei 2009 at 15:09 Plaats een reactie

Wie renoveert of bouwt, weet het waarschijnlijk wel: zolang een leverancier aan je kan verdienen, is ie poeslief. Maar van zodra de centen binnenzijn, besta je niet meer in zijn perfecte wereldje. Meestal is dat geen probleem. Van zodra de goederen binnenzijn, ben ik immers ook niet meer geneigd een vriendschappelijke relatie te onderhouden met die mannen.

Maar soms duiken er problemen op. Dingen gaan kapot op manieren en momenten waarop ze niet kapot zouden mogen gaan. Zoals de wastafel in onze badkamer. Leuk dingetje: zo’n modern golvend geval dat twee wasbekkens vrolijk met elkaar verbindt. Leek ons wel toepasselijk, met dat water enal.

And it was. Maar toen ontdekte ik twee barstjes in het glazuur. En kwam er een lelijke gelige vlek op dat mooie witte oppervlak. En kreeg ik bijna een beroerte toen de blauwe kleur van een ontstoppingsmiddel zich duchtig verzette tegen verdwijning.

Na enkele maanden gesakker en gezeur was ik het eigenlijk wel beu. Dat ding had genoeg gekost om het toch minstens tot het einde van de garantieperiode uit te zingen, zoals andere dure producten over het algemeen doen. Ik besloot eens de assertieve uit te hangen. Bereidde me uiteraard stevig voor om idiote opmerkingen als “Maar met welke agressieve producten hebt u die wasbak dan wel schoongemaakt, mevrouw?” (met gewone allesreiniger, thankyouverymuch) en “Hebt u er misschien een aambeeld op laten vallen? Dat zou die barstjes wel verklaren.” (dat kreeg ik niet tot op de eerste verdieping, meneer) vakkundig te kunnen ontkrachten.

Groot dan ook mijn verbazing toen de man aan de andere kant van de lijn mijn zorgvuldig opgebouwde betoog onderbrak met een eenvoudig “Mag ik even het nummer op de bestelbon, dan bezorgen wij u zo snel mogelijk een nieuw exemplaar”. Gevolgd door een heel relaas over problemen met leveranciers (dat ken ik) die niet deden wat afgesproken was (uhu) en daarna weigerden hun rommel op te kuisen (check!). Jammer voor de winkel, maar ondertussen krijgen wij wel een blinkend nieuwe wasbak.

Dus, in mijn poging om minder te zagen en meer positief nieuws te brengen: driemaal hoera voor X2o! Als het goed is, mag het ook wel eens gezegd worden.

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized. Tags: , .

Kinderen met kinderen How to look like an idiot

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: