Kinderen met kinderen

20 mei 2009 at 16:16 2 reacties

Binnenkort heb ik afgesproken met vrienden uit de tijd dat ik nog op een College zat. Ik durf al niet meer te tellen hoe lang het geleden is dat ik naast hen op de katholieke schoolbanken zat, maar dat het leuke tijden waren, dat staat vast.

Sindsdien zijn we allemaal – soms tegen wil en dank – wat volwassener geworden. Een vaste relatie, bij sommigen zelfs al bekrachtigd met een officiële stempel. Universitaire diploma’s, jobs in alle uithoeken van het land en in sectoren waar ik voorheen nog nooit van gehoord had. Een eigen huis en een schuldsaldoverzekering, of een langdurig verblijf in het buitenland achter de rug. Het hoort erbij, bij ouder worden.

Maar waar ik maar niet aan gewoon word, dat zijn de baby’s. Klasgenootjes waarvan ik me nog levendig herinner dat ze zaten te giechelen toen we het condoom over de banaan moesten schuiven in de biologieles, zijn tegenwoordig volwaardig mama of papa. Of zwanger. Of van plan dat zeer binnenkort te worden.

En eens ze het zijn, vinden ze duidelijk dat hun vrienden het meteen ook moeten worden. Grootouders, tantes en zussen hadden al enige tijd een sadistische voorkeur voor het tenenkrullende “En? Wanneer is het nu jullie beurt?”, maar nu beginnen die jongens en meisjes waar ik mee opgegroeid ben dus ook al.

Maar het is gewoon nog geen tijd voor mij. Ik begin nog maar net te accepteren dat ik een job, een afbetaling en een meerjarenplan voor het huis heb, gaan zij er nog wat extra verantwoordelijkheden bijkweken! Gek zijn ze. Hyperactief. Te vroeg volwassen, verdomme! Damn their enthousiasm! Want ondertussen voel ik me (weer) het vijftienjarige kneusje dat nog steeds niemand gekust heeft.

Binnenkort misschien eens een hond kopen. Zien hoe dat bevalt. Kan ik meteen die jengelende peuters van mijn erf houden.

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized.

Verzuring Als het dan eens goed is…

2 reacties Add your own

  • 1. romina  |  21 mei 2009 om 14:32

    Hey Sas,
    Geniet er maar gewoon van!! En niet laten doen door al die vroegrijpelingen ;). En al doe ik met hen mee (maar ik ben tenslotte veeeeeeel ouder ;)), ik beloof dat ik nooit zal vragen wanneer je er aan gaat beginnen! Ik vind het veel te leuk dat er ook nog mensen gaan zijn zonder kids! Dan kan ik tenminste af en toe mama-af zijn 😀
    bees

    Beantwoorden
  • 2. Saskaya  |  25 mei 2009 om 15:13

    Maar jouw jengelende peuter zal ik nooit van mijn erf gooien hoor 😉

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: