Crossroads

28 augustus 2008 at 11:53 1 reactie

Als je bedenkt welke impact één enkele beslissing op je leven kan hebben, is het eigenlijk niet onlogisch dat ik te kampen heb met chronische keuzestress.

Zo besliste ik acht jaar geleden op een saai moment tijdens mijn zomervakantie om een vriendin te vergezellen naar een speelpleinwerking aan de andere kant van het land. Mijn ouders keken een beetje vreemd op, want ik was nooit echt het kindvriendelijke type geweest. En wie brengt nu volledig vrijwillig zijn vakantie door in Vlimmeren, of all places? Zes dagen later was ik hooked, en de 5 daaropvolgende zomers plande ik alle andere activiteiten rond mijn vrijwilligerswerk.

Ik leerde er vrienden voor het leven kennen, en die vrienden stelden me op hun beurt weer voor aan hun vrienden. Die mensen maken nu nog steeds het grootste deel van mijn kennissenkring uit. Ik vond er mijn wederhelft. Die dan ook nog eens van dezelfde regio als ik bleek te zijn, waardoor we nu op 5 kilometer van mijn ouders en mijn zus wonen. Was hij niet opgedoken, ik zou nu in Antwerpen wonen en mijn schattige nichtje maar eens per maand zien. Ook mijn professionele leven zou er zonder die ene keuze anders uit gezien hebben. Want mijn ervaringen met de kindjes bepaalden het onderwerp van mijn thesis. Mijn thesis, die zorgde ervoor dat mijn baas mij onmiddellijk aannam en me meteen ook een pracht van een project cadeau deed om mezelf te bewijzen. Dat project zorgde ervoor dat ik op korte tijd kon opklimmen en me de leukste onderzoekjes kon toeëigenen. Enzoverder enzovoort. U begrijpt het principe wel.

Maar ik zou ik niet zijn, moest er af en toe niet die ene gedachte opduiken. Wie zou ik zijn als ik die zomer voor het geld gekozen had in plaats van het goede doel? Zou ik even gelukkig zijn?

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized. Tags: , , .

Veel Praet Damsel in distress

1 reactie Add your own

  • 1. Liesbet  |  29 augustus 2008 om 09:32

    Ik had deze week net dezelfde gedachte, toen ik in de Vacature een vacature zag staan waarvoor ik vier jaar geleden solliciteerde en bij de laatste twee was. Hadden ze mij toen aangenomen, was ik niet aan MIBD begonnen, had ik een heleboel mensen niet leren kennen, waaronder jou en mijn liefste, was ik vast niet aan de slag bij onze FOD, had ik nooit een jaar in Riga gewerkt en zou ik nu niet op het punt staan om naar Antwerpen te verhuizen. Ik was beslist een stuk minder gelukkig geweest! En dat allemaal dankzij het lezen van de juiste (of verkeerde) krant.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: