Badabing!

24 juni 2008 at 13:59 2 reacties

Het geluid was afgrijselijk en ik had meer verwacht van de duurste plaatsen. Dat is de enige kritiek op het optreden van Bruce Springsteen die ik over mijn lippen krijg. Want Springsteen blijft mijn held en The E Street Band was zoals altijd ‘the hardest working band in the universe’. En de plezierigste. En de coolste. Wat wil je ook, als je Clarence Clemons en Little Steven hebt om mee te pronken.

De jongens vlogen er meteen in, om pas meer dan tweeënhalf uur later hijgend, zwetend en vooral genietend weer tot stilstand te komen. Na een fantastische concert dat draaide om muziek, niet om show. En waarin bijzonder veel ruimte was voor inspiratie en improvisatie. As it should be.

Wie er nog aan twijfelt of de eretitel ‘The Boss’ terecht is: je moet het maar kunnen. Twee uur de zaal op zijn kop zetten en dan nog genoeg materiaal hebben voor een greatest hits-bisronde met Glory Days, Thunder Road en Born to Run. En wie daar niet van onder de indruk is, is een hopeloze zaak. Zeg dat ik het gezegd heb. 

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized. Tags: , , , , , .

Victory Wat klopt er niet in dit plaatje?

2 reacties Add your own

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: