Vriendschap

7 april 2008 at 14:12 2 reacties

Vriendschap is zo’n typische zomerse tweerichtingstraat met veel bloesems en fluitende vogeltjes. Bij je ouders kan je rekenen op onvoorwaardelijke liefde. Bij vrienden is er toch altijd wel die catch : je moet een beetje voor elkaar zorgen. Vriendschap werkt pas goed als je er allebei aan wil werken. Eens een nieuw wegdek aanleggen. Bloemen planten naast het trottoir. Af en toe de graffiti weer eens wegwerken.

Maar wat doe je als er op een dag grote nadarhekken verschijnen in het midden van dat lieflijke baantje? Geen bordje met een beetje uitleg. Geen melding van wanneer de weg weer open zal zijn voor doorgaand verkeer. Geen wekelijks bulletin waarin je toch nog een beetje op de hoogte gehouden wordt van de vorderingen aldaar. Non-communicado, just like that.

De eerste keer dat dat gebeurt, ben je vooral bezorgd. Kijk je meteen over de afsluiting of er een gat in de weg is dat je mee kan helpen dichten. Hark je de bladeren aan jouw kant stilletjes bijeen en hoop je dat je snel weer in beweging kan komen. De tweede keer dito, want had die aanpak in het verleden zijn vruchten al niet afgeworpen? De derde keer blijf je eerst een tijdje koppig in je auto zitten en reageer je je frustraties af op je claxon, om uiteindelijk toch een papieren vliegtuigje met lieve woordjes over het hek te laten dwarrelen.

Maar daarna word je het stilaan beu. Vraag je je af waarom net die straat altijd weer voor moeilijkheden zorgt. Want je hebt geprobeerd er op kousevoeten door te rijden en je aan de snelheidsbeperkingen te houden. En de radio staat echt nooit te luid als je daar passeert. Maar je krijgt het gevoel dat je door die straat nooit meer in een vrolijk zonnetje zal kunnen kuieren. Dat er altijd wel een donderwolkje op je zal liggen wachten.

En dan komt er opeens een moment waarop je beslist voortaan maar een andere route te nemen…

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized.

Wie bij de hond slaapt… Puppy-oogjes

2 reacties Add your own

  • 1. Miss Puntkomma  |  7 april 2008 om 15:12

    Oei oei. Dat klinkt niet al te best. Maar wel heel mooi geschreven.

    Beantwoorden
  • 2. Valerie  |  13 april 2008 om 13:15

    Ik sta nog steeds aan de grote poort te bonken…

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: