Wie bij de hond slaapt…

4 april 2008 at 10:16 2 reacties

Daar dacht ik vanmorgen aan, toen ik in de auto de radio op maximum zette bij de begintonen van de nieuwe single van dEUS. Zeer logisch, want ik vind dat een ontzettend leuk nummer. Zeer vreemd, want dat was nu nooit echt mijn music of choice.

Tot ik ging samenwonen met een man die licht autistische trekjes vertoont in zijn liefde voor muziek. O wee als CD’s fout in het rek geplaatst worden. En waar moeten Ben Folds en Ben Folds Five nu staan? Want het eerste is de man, en het tweede de groep. De groep moet bij de B en de man bij de F. Maar je kan die CD’s toch ook niet in totaal verschillende hoeken van je boekenkast zetten? Crisis ten huize Andhi-Saskaya, u kan het zich al inbeelden.

En vooral: een man die een beetje gek werd van mijn onwetendheid/onverschilligheid ten aanzien van “goeie” muziek. O ja, ik ga compleet uit de bol als ik ‘Toxic’ van Britney hoor. Of ‘I wanna dance with somebody’ van Whitney. En je wil écht niet in mijn buurt staan wanneer ‘Grease Megamix’ gedraaid wordt. Maar dat is dus muziek waar mijn vriendje spontane moordneigingen van krijgt. Ik denk zelfs dat hij even overwogen heeft me te verlaten toen hij hoorde van mijn vroegere adoratie voor Bon Jovi.

Maar stilaan word ik blijkbaar ‘acceptabel’ voor hem. Kan ie weer met me buitenkomen, quoi. Want ik hou van die nerdy Ben Folds. Ik heb tientallen euros veil voor een concert van Bruce Springsteen. Bij zijn ‘raad de artiest’-muziekspelletjes tijdens lange autoritten, durf ik al wel eens verrassend correct uit de hoek komen bij het identificeren van pakweg Soulwax, Lenny, Pearl Jam en Ray Charles. En AC/DC. Maar dat is niet zo moeilijk.

Maar ik ben ervan overtuigd dat ie nog het meest trots op me is sinds ik ’s morgens naar StuBru luister in plaats van D&O. En dat ik daardoor nu de nieuwe van Nick Cave herken én fantastisch vind. En die van dEUS dus ook. Ik ben er vrij zeker van dat hij stiekem een traantje van geluk moest wegpinken, toen hij dat merkte. Want eigenlijk is het wel een beetje een emo-kip, die stoere jongen van me. And I love him for it.

Maar van mijn J.Lo-collectie, daar blijft ie toch lekker vanaf.

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized.

Vlot verkeer Vriendschap

2 reacties Add your own

  • 1. Andhi  |  4 april 2008 om 10:52

    Toxic van Britney is een fantástisch nummer. En dat van Whitney Houston ook. Maar Bon Jovi is bagger, daar blijf ik bij.

    Beantwoorden
  • 2. Ruben  |  4 april 2008 om 20:05

    Wel wel wel, der Andhi is een soulmate zowaar 😉

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: