Archive for februari, 2008

Decoratie Dummy

Je weet dat je lelijk en oubollig behang gekozen hebt als :

  • je moeder bij het behangen zegt dat ze het “wel leuk” vindt maar “niet direct iets wat jonge mensen normaal zouden kiezen”
  • je schoonmoeder zegt dat het een beetje lijkt op het behangpapier dat je schoon-grootmoeder al jaren in haar slaapkamer heeft
  • je zus én schoonbroer een kijkje komen nemen en zonder commentaar weer naar buiten wandelen, hoewel die zus normaal de vervelende gewoonte heeft tot in het oneindige te herhalen hoe leuk ze pakweg de WC-rolhouder vindt
  • een vriendin die op bezoek komt en waar je net aan hebt zitten vertellen over het stokoude mannetjes dat er vroeger woonde en dus verantwoordelijk is voor de snoepkleurtjes in de keuken, verbaasd zegt “Dus dat behangpapier hebben jullie echt zelf gekozen? Ik dacht dat dat ook nog een overblijfsel was van de vorige eigenaar.”

De ultieme test: zondag komt de schoon-grootmoeder in kwestie op inspectieronde. Als zij dol is op onze slaapkamer, weten we dat het écht tijd is om de verfpot boven te halen.

29 februari 2008 at 15:32 4 reacties

The one and only (lb)

Het toptalent (lb) is inmiddels een beroemdheid geworden in blogland. Collegabloggers grijpen elk artikel van deze geoefende hand aan om te onderstrepen dat het bergaf gaat met de Vlaamse journalistiek.  

Maar wat blijkt? Ze hadden ongelijk! Zelfingenomen en arrogant als ze zijn, die bloggers, nagelden ze (lb) onterecht aan de schandpaal. Want dat hij/zij niet alleen een fantastisch schrijver is, maar zelfs een hersenpan heeft waar de gemiddelde professor kernfysica enkel van kan dromen, bewijst zijn/haar nieuwste intrigerende stukje. Ik zal niet verder in detail gaan, ik laat dit pareltje gewoon voor zich spreken :

“De chemie tussen die twee was pure elektriciteit (bij ons was dat laatste fysica, maar soit, nvdr.). Ze konden niet van elkaar blijven en het leek hen niet te deren dat iedereen hen bezig zag”, aldus een oogetuige met een middelmatige kennis van middelbare schoolvakken.”

Nah. Schrijftalent (die perfecte plaatsing van het literaire ‘maar soit’!) én kennis (van chemie én fysica). Wie ooit nog durft te lachen met (lb): u krijgt met mij te maken! 

PS: Aan Orlando Bloom: zou je dat nu echt wel doen, aanpappen met de dochter van Bruce Willis. I mean…het is Brúce hè, die kerel heeft eigenhandig een F16 uit de lucht gehaald…Toch maar mee oppassen.

27 februari 2008 at 10:33 1 reactie

Smog

Ik was vanmorgen aangenaam verrast te merken dat het smogalarm (relatief) braaf opgevolgd werd op de Vlaamse en Brusselse wegen. Niet dat ik er echt van overtuigd ben dat die paar dagen per jaar dat we onze adem inhouden zoveel zullen doen aan de milieuvervuiling. Maar het is toch fijn te merken dat Vlaamse chauffeurs dat nog kunnen, gewoon, flink de regels volgen.

18 februari 2008 at 11:52 1 reactie

Als je moet, dan moet je

Fileleed is een dagelijkse sleur voor wie met de auto naar het werk gaat. En al zeker als dat werk in Brussel is. Maar gelukkig wordt er regelmatig voor entertainment gezorgd op de vastgeslibde wegen, soms zelfs door collega-chauffeurs zelf.

Zoals de vrouw die het vanmorgen op de Van Praet-laan duidelijk niet meer kon houden, haar auto aan de kant parkeerde, naar een boompje wandelde en daar in het zicht van enkele tientallen chauffeurs haar broek afstak om (naar wat ik hoop enkel) een plasje te doen. De dame had dan wel het fatsoen zich achter de plaatselijke flora neer te vlijen, maar dat zijn daar nu eenmaal geen eeuwenoude eiken. En in de ochtendlucht, gevuld met rode koplampen, stak haar blote kont ook echt af, zodat verveelde passanten geen alternatief hadden dan verdwaasd naar die onbeschaamde witte vleesmassa te staren.

Gelukkig zijn er geen ongelukken gebeurd, want hoe schrijf je dat op je verzekeringspapier?

14 februari 2008 at 10:35 6 reacties

Driving Miss Saskaya

Sinds mijn terugkeer naar de vervuilde aarde waar ik opgegroeid ben, is het openbaar vervoer geen optie meer voor mij. Of eigenlijk wel, maar dan zou ik dagelijks even lang onderweg zijn als ik effectief op het werk zat, en dat leek er mij nogal over.

Gelukkig had ik nog een schattig blauw Fiatje van in mijn pre-Malines-periode, dus carpoolen met mezelf was een mooi alternatief. Een alternatief met nadelen uiteraard, want niks komt ooit gemakkelijk. Zo zit ik er een beetje mee verveeld dat ik nu toch weer mijn asociale bijdrage lever aan het fileleed en aan de milieuvervuiling. En moet ik natuurlijk ook wel even slikken als ik aan de pomp zie hoeveel een weekje bollen mij tegenwoordig kost.

Maar die wrange smaak wordt met gemak weggespoeld door het plezier dat ik elke dag in de auto heb. Eindelijk weer het radionieuws aan het begin van mijn dag. Een fijn muziekje om wakker te worden. Genieten van de opkomende zon op mijn snoet. Minder truien kunnen aandoen omdat ik niet meer door de ochtendkou moet wandelen. En last but not least : geen (luidruchtige, stinkende, irritante, zagende,…) mensen rondom mij! En nog laster but nog leaster : geen NMBS om mijn dag grondig te verpesten. En ik ben de voorbije twee weken geen enkele keer te laat op mijn werk gekomen. Dat was al van de zomer geleden, denk ik.

Maar ik beloof wel dat ik voortaan nog beter zal recycleren. En we hebben dit weekend alvast een nieuw boompje in onze tuin gepland. Het gaat een superhero-boom worden, dat voel ik nu al. It’ll make Al Gore proud.

12 februari 2008 at 12:31 4 reacties

BBQ anyone?

Het is al een belachelijk drukke werkweek geweest en dus is het weekend en de bijhorende vrijdagavondse duik in mijn zetel zeer welkom. En toch kriebelt het om een terrasje te gaan doen. Of nog beter : de eerste barbeque van het jaar!

Een tikkeltje optimistisch, ik weet het, maar see if I care, als ik hier zo achter mijn PC’tje zit met een heerlijk zonnetje op mijn rug en een helder blauwe hemel in het vizier.

8 februari 2008 at 11:59 3 reacties

Moving on up

Dat was ik nog vergeten te zeggen in alle drukte: ik heb promotie gekregen! Sinds januari ben ik niet meer ‘gewoon’, ik ben een ‘senior’. En ik verdien ineens een pak meer. Ik kom stilaan op het punt waar ik niet meer schamper mag zeggen dat ik een echt loonslaafje ben.

Waar een goede evaluatie al niet goed voor is. En een beetje druk van “ik heb een leuk aanbod gekregen ergens anders, hoe zit dat hier met dat mongolenloontje?”, of course.

5 februari 2008 at 18:02 3 reacties

Oudere berichten


Meest recente berichten

Recente reacties