Archive for december, 2007

Mijn allereerste stokje !

De afgelopen week ben ik in verlof geweest. De Grote Baas had immers beslist dat er niet zou gewerkt worden in de week van de geboorte van het kindeken Jezus. Verlof heeft zich in mijn geval vertaald naar veel familiebezoekjes, kap- en breekwerk in ons nieuwe huisje en winkels aflopen op zoek naar de ideale kleurcombinaties voor living en slaapkamer. Alles behalve computerwerk, quoi. I was kinda enjoying myself zo, maar de geweldige Miss Puntkomma heeft daar anders over beslist door mij mijn allereerste stokje toe te werpen. And so I’m back… (meer…)

28 december 2007 at 21:37 4 reacties

Asociaal

Ik beken. Ik ben des ochtends een asociaal donderwolkje. Ik zou niet durven zeggen dat ik een ochtendhumeur heb, maar de eerste uurtjes na mijn ontwaken ben ik gewoon niet zo geneigd tot sociaal contact. De rest van de dag ben ik tot ergernis van velen druk en luid, maar in de ochtendspits is dat deeltje van mij zich nog kinds in de oogjes aan het wrijven na een nachtje inactiviteit.

Dat is meteen ook de reden waarom ik er steevast voor koos het boemeltreintje richting Brussel te nemen om te gaan werken. Zo goed als lege wagons, geen drukte en over het algemeen sympathieke mensen die net zoals ik liefst de krant lezen en zwijgen. Maar sinds deze week is dat geen optie meer, want de meneren van het spoor hadden beslist dat die schattige omnibus niet meer zou rijden.

En zo kwam het dat ik vandaag de rechtstreekse IC naar Brussel nam. Eerst slechts lichtjes geïntimideerd door de massa die op het perron stond te drummen. Maar al snel mateloos geïrriteerd door de intens luidruchtige mensenzee die tesamen met mij in dat sardienenblikje zat. Onbekenden, minnaars en/of collega’s die elkaar in geuren en kleuren over het nieuwe lief van zoonlief en de examens van dochterlief vertelden. Eenzaten die aan hersengymnastiek deden op de Nintendo DS (ik vind dat ook leuk ja, maar er staat ook effectief een volumeknop op dat ding hoor, you should try it). Verscheurde geliefden die hun wederhelft op het perron achtergelaten hadden en de leegte alweer moesten vullen met een nietszeggend telefoongesprekje.

En ik, ik deed niks anders dan zielig uit het raampje staren en nostalisch terugdenken aan die fijne treinritten met niemand meer dan me, myself and I. Voor anderen misschien een asociaal donderwolkje, maar voor mij mijn favoriete reisgezel op koude en druilerige winterochtenden.

13 december 2007 at 16:49 6 reacties

Verhuurd!

Het moet toch een beetje een wrang gevoel geven als huisbaas : je huurhuis – waarvan de pipo’s van huurders het na pas 2 jaar al voor bekeken houden – op vrijdagmiddag te huur zetten, in de namiddag vier telefoontjes krijgen voor een bezichtiging, en de eerste die dan effectief komt kijken op zaterdagmorgen zet na amper een kwartier entertainende rondleiding al haar kribbel onder het huurcontact. Dat kan alleen maar betekenen : sucker, u had maandelijks gerust wat meer kunnen verdienen aan uw investering.

Lief en ik zijn daarentegen wél tevreden met de snelle ontdekking van onze opvolgers. Want om enkele avonden op rij kijklustigen rond te leiden, daar hebben we het een beetje te druk voor. En we zijn dan nog asociaal ook. En lui. En boosaardig.

Desalniettemin was het toch even slikken. Volledig onbekende mensen die in ons eerste stekje komen wonen. Hoe durven ze! Dat is ons huisje, nondedekke. Of toch nog een week of zeven… Het begint stilaan te dagen….

10 december 2007 at 15:14 1 reactie

Statistische onzin

Weer een sterk staaltje cijferinzicht vandaag in Het Nieuwsblad. Het onderzoeksbureau iVox voerde voor die krant een enquête uit naar de mening van de Vlamingen over de huidige politieke crisis. Zeer boeiend materiaal, want wie weet na die maanden knoeien en bekvechten op het hoogste politieke niveau nog wat de burgers effectief denken?

Dat een internetpeiling langs geen kanten representatief voor de gemiddelde Vlaming is, daar zal ik maar weer niet over beginnen zeuren, want niemand lijkt dat toch te vatten. Maar als we dan toch geacht worden aan te nemen dat zo’n peiling correcte inzichten biedt in de geest van onze buurman, dan moeten ze op zijn minst een beetje correct zijn in hun interpretaties. Want wat lezen we in dit artikel? Op de vraag wie de meest geschikte premier zou zijn, antwoordt 41,9% van de Vlamingen Verhofstadt en blijft 41,3% Leterme steunen. In statistische kringen is zoiets kortweg een gelijkspel. Uitslag onbeslist, want je zit altijd met een zekere foutenmarge in zo’n onderzoeken (waarover in het artikel geen sprake, maar bon), in dit geval gok ik op minstens 2%. Dus het zou evengoed kunnen dat 40% Guy steunt, en 43% Yves. Of omgekeerd. Desalniettemin is de titel van dit prachtstukje “Verhofstadt overvleugelt Leterme”. Dat we tegenwoordig niet al te veel kennis van zaken meer mogen verwachten van journalisten, daarover hebben we het al vaker gehad. Maar dat een bekwaam man als Carl Devos zich laat verleiden tot bizarre uitspraken op basis van dat hoogst betwistbare cijfermateriaal, das toch een beetje jammer. “Het is voor het eerst dat Verhofstadt ook maar in de buurt van Leterme komt, en hem zelfs nipt overklast”, zo spreekt de wijze politoloog. Alleen is er dus niks van aan, van die ‘nipte overwinning’. Maar goed, in his defence, hij had wél eerst gezegd dat zo’n internetenquête niet representatief is. Toch al iets.

4 december 2007 at 12:00 Plaats een reactie

Lapdog

I’ll come right out and say it : ik ben zwaar teleurgesteld in de Vlaamse media. De voorbije 177 dagen (of iets in die buurt) maakten onze Belgische toppolitici er een potje van, zoveel is zeker. En ze doen dat allemaal, zonder uitzondering. Iedereen heeft zichzelf al onoverwinnelijk gewaand en heeft dus al wel eens belachelijke eisen gesteld. Basically : iedereen doet moeilijk.

Dat de kwezels van CD&V-N-VA een zondebok buiten de eigen rangen zoeken, dat spreekt voor zich. Zo werkt politiek en – als je erover nadenkt – de hele maatschappij. Maar dat de Vlaamse media als eersteklas bakvissen achter dat oranje afleidingsmanoeuvre aandrentelen als ware het Johnny Depp himself (of Stan Van Samang of een of andere hottie van het moment, maar ik blijf trouw aan de klassiekers), daar word ik triest van. En een beetje boos. Ik dacht dat journalisten net voor een beetje objectiviteit en alternatieve meningen moesten zorgen? Nuances? Bedenkingen? Analyses? Anyone?

Te moeilijk blijkbaar, dus scharen ze zich maar achter die compleet van de pot gerukte polarisering tussen Vlamingen en Walen die opeens zo trendy geworden is. Of hoe de watchdog niet enkel in de US of A een wollige lapdog geworden is.

3 december 2007 at 13:40 Plaats een reactie


Meest recente berichten

Recente reacties