Aan mijn vrienden bij het Spoor

30 oktober 2007 at 17:23 6 reacties

Note : Een beetje achter-de-feiten-aanhollend wegens vandaag al dinsdag, maar eej mannen, ik moet ook af en toe eens werken hè.

Ik hoorde het hem zondag graag zeggen op De Zevende Dag, die Jos Digneffe van ACOD Spoor. “Op enkele uitzonderingen na is iedereen vrijdagavond toch netjes weer thuisgeraakt? Dus was er toch helemaal geen probleem door de staking?”.

Ten eerste: voor die ‘uitzonderingen’ was dat waarschijnlijk wel een probleem, en een groot zelfs. En ten tweede: ja, inderdaad, beste Jos, de gemiddelde hardwerkende Belg die zijn steentje wil bijdragen aan het milieu, zijn eigen portefeuille en het fileleed door zo masochistisch te zijn elke dag de trein te nemen naar het werk, ziet er absoluut geen graten in om aan het einde van een veel te lange werkweek een uur aan te schuiven op een overvol perron vol duwende en zenuwachtige mensen die al 4 treinen aan zich hebben moeten laten voorbijgaan wegens boesjevol. Wij vinden dat plezant. Wij keuvelen op zo’n moment een beetje met de tot dan toe onbekende medereiziger die onder onze oksel geduwd wordt door de wervelende massa, om te ontdekken dat die óók graag naar zijn verjaardagsfeestje zou geraken later die avond. Wij hinkelen een beetje tussen de treinsporen met de wachtende kindjes, want op tijd zijn die saaie treinen vandaag gelukkig niet, dus kunnen wij eindelijk prettig samenzijn! Problemen? Nee toch!

And guess what, lieve Jos. Het zal mij – en waarschijnlijk de meerderheid van de spoorforenzen in België – compleet worst wezen dat we vierenhalf jaar ver geraakt waren zonder nationale treinstakingen, en dat dat “toch wel indrukwekkend” is. Want als de grootste nitwit in Charleroi morgenvroeg bedenkt dat ie het niet fijn vond dat de mevrouw die zijn loon uitbetaalt een beetje boos klonk toen hij zei dat hij vanavond vroeger moest vertrekken, en dan maar beslist om uit protest niet te werken, kan IK drie kwartier staan koekeloeren op het perron op zoek naar mijn “beetje reizen” van die dag. So excuse me als ik niet kinderlijk enthousiast in mijn handjes klap bij die zinloze mededeling. Want ik ben er de laatste 3 weken nog geen enkele dag in geslaagd op tijd op mijn werk te geraken, dankzij uw “plichtsbewuste” collega’s.

Kijk, ik zal dan wel zeer politiek incorrect overkomen – en als mijn schoonpappie dit leest zal ik nooit nog Kerstmis mogen vieren bij hen thuis – maar ik krijg dus echt het vliegend schijt van al die treinstakingen. Ja, lieve conducteurs en ander spoorwegpersoneel, u hebt het recht om te staken als u daar absoluut de nood toe voelt. En ik begrijp echt wel dat u niet altijd de ideale job heeft, en dat het u soms een beetje ‘tot daar’ zit. Maar ik heb ook niet altijd een fijne job en soms word ik ook uitgescholden door ontevreden klanten of wilt de infrastructuur hier ook niet helemaal mee. Maar kan ik daarvoor het werk neerleggen en daarmee het hele land “in de ban” houden? Helaas niet. En moest ik het proberen, ik zou waarschijnlijk sneller mijn C4 vasthebben dan Kim Gevaert haar medaille. Dus bij gebrek aan die optie zou ik het al heel erg appreciëren, moest ik gewoon elke dag op tijd thuis geraken, om daar in een lekker warm bad de stress eraf te weken. Misschien een tip voor jullie?

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized.

Bijgeloof Out of office

6 reacties Add your own

  • 1. Miss Puntkomma  |  30 oktober 2007 om 21:06

    Oeiejoei. ik snap u vollédig…Ik heb de afgelopen 4 maanden ’s morgen en ’s avonds op de E19 doorgebracht (allez, zo leek het toch) en ik kan u vertellen dat dat ook niet altijd dolle pret was. Maar dat wil je natuurlijk nu niet echt horen 🙂

    Beantwoorden
  • 2. Liesbet  |  30 oktober 2007 om 22:37

    Ben ik blij dat ik daar dit jaar vanaf ben!

    Beantwoorden
  • 3. Andhi  |  30 oktober 2007 om 22:49

    *zwijgt wijselijk wegens behoorlijk vakbondsminded*

    Beantwoorden
  • 4. Saskaya  |  31 oktober 2007 om 10:05

    @Miss Puntkomma: Fileleed is ook niet fijn, ik heb dat in een ver verleden ook nog gedaan. Dus ook veel moed voor jou nog 🙂

    Bij deze dus: een pleidooi voor thuiswerken!

    Beantwoorden
  • 5. Dick Richie  |  31 oktober 2007 om 17:07

    Staken is een goed recht, maar enkel en alleen op voorwaarde dat je er alleen de mensen mee ‘schaadt’ die verantwoordelijk zijn voor jouw ongenoegen. Ik krijg de platte van stakers die andere mensen beletten hun job (goed) uit te oefenen, of het nu werkwillige collega’s zijn dan wel mensen die al dan niet om milieubewuste redenen het openbaar vervoer gebruiken.

    Kameraden, het moet maar eens gedaan zijn met dat destructieve stakingsgedrag. We hebben al GENOEG van ons laten profiteren, het zit ons tot HIER! GeDAAN dus met die gijzelingen, want dat zijn het, kameraden: regelrechte GIJZELINGEN!

    Staken: ja! MAAR NIET MET MIJN TIJD!

    Beantwoorden
  • 6. Andhi  |  31 oktober 2007 om 20:07

    I tend to disagree.

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: