Bright lights, big city

3 oktober 2007 at 12:38 8 reacties

Gisteren heb ik mijn eerste bezoekje gebracht aan de nieuwe (gehuurde) stek van een van mijn beste vrienden. Mijn maatje woont sinds deze maand pal op Het Zuid in Antwerpen, zo ongeveer de coolste plaats ter wereld. Op New York, Kaapstad, Toronto, Londen, Barcelona en Sydney na natuurlijk. En nog wel een hondertal andere steden. Maar het is toch veruit de neigste buurt om te wonen in België, I says.

Toen ik nog aan d’unief studeerde, was ik ook vastbesloten daar te gaan wonen. Ik zag het al zo voor me, zo’n loftje inclusief megaterras met bijhorende palmboompjes in dat complex net tegenover het museum, vanwaar ik mijn übercoole vrienden kon toeroepen dat ik zo beneden zo zijn, en dat ze alvast dat tafeltje naast Tom Barman en Mauro moesten gaan vrijhouden. Of wacht, mijn übercoole vrienden, dat zouden gewoon Tom Barman en Mauro zijn! En lachen dat wij zouden doen! En de wereld (was er dan nog iets buiten ’t stad?) redden van die voze Blokkers!

Mijn droom sloeg nogal keihard en aan een razende rotvaart aan diggelen toen ik de prijzen van die leuke loftjes daar hoorde en ontdekte dat mijn zuurverdiende diploma nu ook weer niet zóveel waard was. Bovendien had ik inmiddels ook een vriendje opgepikt dichter bij huis, dus werd het alternatieve plan Mechelen. Mechelen wás nog niet hip&happening, maar was duidelijk op weg naar eeuwige roem. En wij konden daar dan van bij het begin bijzijn en – laten we eerlijk zijn – die fase ook kickstarten. Wij dus verhuisd naar daar, het kon niet snel genoeg gaan.

En nu zijn we anderhalf jaar later en allebei laaiend enthousiast dat we terug naar onze country-roots trekken. Den buiten, dat zit blijkbaar toch in je bloed. En in het geval van mijn lief, de vaart ook. En nu hebben we beiden!

Het is niet dat Mechelen niet superweldigformitastisch geworden is de laatste jaren, integendeel zelfs. Het is zelfs niet dat in een stad wonen niet leuk is. But it’s just not us. Sociaal doen, het klinkt allemaal wel leuk en erg politiek correct, maar when push comes to shove, zitten wij graag rustig op ons gemak een boekje te lezen onder onze eigen boom in onze eigen tuin. In een outfit die Trinny&Susannah aanzet tot spontane zelfontbranding. Of tot moedwillige ontbranding van mij, al naargelang. Jaja, ik kan mij dan wel serieus opjagen in modefiasco’s van anderen, ik ben zelf allerminst een heilig Armani’ke op dat vlak. Maar ik hou die uitspattingen tenminste voor mezelf, dammit! Of toch vanaf volgende zomer, als het zonnetje een beetje meewil.

En u, bent u een stadsmus, of een echt boerke?

Advertenties

Entry filed under: Uncategorized.

Overmoed Bedenking

8 reacties Add your own

  • 1. yab  |  3 oktober 2007 om 17:16

    Afkomstig van de boerenbuiten, geëmigreerd naar de stad (nuja, stadje, het blijft Leuven, he) en niemand die mij ooit nog kan overtuigen om de beweging terug te maken.

    Beantwoorden
  • 2. Andhi  |  4 oktober 2007 om 15:37

    Hebben wij dan bomen in onze tuin?

    Beantwoorden
  • 3. Saskaya  |  4 oktober 2007 om 15:43

    Amai seg, partypooper! Die gaan er komen, okeej? :-p

    @yab: des te beter voor jou 🙂 En voor mij, want als iedereen terug op het platteland zou willen wonen, zou het daar nóg duurder worden…

    Beantwoorden
  • 4. Andhi  |  4 oktober 2007 om 21:42

    om maar te zwijgen over drukker. en als het op den buiten duurder en drukker wordt, kan je er even goed een schouwburg en een treinstation neerpoten en het ‘stad’ noemen. now where would be the point in that?

    Beantwoorden
  • 5. Liesbet  |  4 oktober 2007 om 21:56

    Hey, ge zijt in uw lijstje van supersteden Riga vergeten. Maar om eerlijk te zijn … Ik ben dol op zoveel mogelijk buiten zo dicht mogelijk bij dé stad (Gent natuurlijk), maar zal voor de komende jaren en waarschijnlijk nog langer gedoemd zijn tot flatlife… met buren boven, onder, naast en overal. Maar de pure buiten, ver van alles, zoals die, zeg nu zelf, in Vlaanderen niet bestaat, neen, da’s absoluut niks voor mij. Ik wil een warme bakker in de buurt en een namiddag in de Fnac ronddwalen als ik daar zin in heb. Helemaal ideaal is misschien toch een huis met een tuintje in de stad (en dat hoeft toch niet per sé Gent te zijn, een mens kan niet alles hebben) … tot je inderdaad de prijzen hoort.

    Beantwoorden
  • 6. Dick Richie  |  5 oktober 2007 om 14:45

    Opgegroeid in de landelijke Kempen, waar er altijd wel een poging-tot-stad in de buurt is. Vervolgens gestudeerd in Gent en twee jaar in Leuven gewoond en recent terug verhuisd naar een Kempische stad, waar ik geweldig op mijn gemak zit. Het is er niet te druk, maar toch valt er altijd iets te beleven. En als ik echt wil gaan winkelen, moet ik hoogstens een halfuur rijden. Geef mij dus maar de semi-buiten.

    Beantwoorden
  • 7. Hemelke  |  5 oktober 2007 om 15:52

    Afkomstig van net buiten de stad Hasselt, bijna drie jaar gehuurd in een ‘strontdorpke’ met de nodige voorzienningen, maar ver van H&M, cinema e.d.
    En nu net gekocht en verhuisd naar een plaats waar dat jesuke zijn slippers verloren is. Echt op de boerenbuiten met inclusief aan de tuin ons eigen stuk landbouwgrond, 2 bomen, paarden bij de buren en maïs achter ons stuk. Regelmatig verkeer van tractor’s, vechthanen die veel te vroeg wakker worden, fazanten die onder ons raam komen schreeuwen en een hoop spinnen en konijnen; die horen er natuurlijk ook bij, lekker rustig op de buiten…

    Beantwoorden
  • 8. Andhi  |  5 oktober 2007 om 17:52

    Ja oké, maar ge woont wel in de Limburg natuurlijk… :-p

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Meest recente berichten

Recente reacties


%d bloggers liken dit: