Archive for augustus, 2007

Journalistiek 1.0

In onze rubriek ‘creatief schrijven voor non-journalisten’ hebben we weer een pareltje ontdekt, dit keer op de website van Het Nieuwsblad.

De mateloos getalenteerde TdL verhaalt er over de nachtmerrie van elke vrouw: een gynaecoloog die niét puur professioneel zuidwaarts gaat, maar *enter spooky muziekje en verlaag voorleesstem in hoofd* een “seksueel roofdier” is. Omdat het verhaal van de vrouw wiens ongewenste kind ter wereld kwam dankzij de ‘magische’ handen van haar verkrachter, blijkbaar nog niet tragisch genoeg was, ging ons Schrijvertje op zoek naar een metafoor waar de walging van af zou druipen. En toen ging er een literair lichtje branden in ’s mans hersenpan. Elke leek zou de lamp snel stukslaan bij het aanschouwen van zulks een heroïsche zin, maar niet TdL. Zo’n topjournalist voelt kwaliteit al van kilometers afstand voorbij huppelen. En dus pende hij vlijtig, met zijn tong ietwat uit zijn mond, volgende hemelse zinnen neer :

“De wereld der gynaecologen (is) zoals elke mand: er zitten altijd rotte appels tussen. Neem nu dokter Darwish Hasan Darwish, een Soedanees met een privépraktijk in Engeland. Zijn gedrag was zo rot dat je eerder van appelmoes moet spreken.”

Lees, neem in elk vezeltje van uw wannabe-schrijverslijf op, beste lezertjes, en leer. Van de meester.

Advertenties

30 augustus 2007 at 16:37 1 reactie

Feest in Mechelen

Fata Morgana komt naar hometown Mechelen. Hoera! En wij kunnen er niet bijzijn. Verdikkemie toch!

Wat heeft iedereen toch met zaterdag 1 september? Sinds ik mijn schooluniformpje ontgroeid ben, heeft die datum voor mij alle magie verloren, maar anderen zijn blijkbaar in die sprookjeswereld blijven ronddobberen. Zo hebben we die dag al twee trouwfeesten (één in Groot-Bijgaarden en één in Kasterlee, dus u ziet dat al van ver dat wij twee vrienden hebben moeten teleurstellen door niet op hun uitnodiging in te gaan), een afscheidsfeestje voor een vriendin die als diplomate-in-wording naar een Oostblokkerig land vertrekt om daar de wereld te gaan verbeteren (in Oostakker, dus ook daarvoor zal ik moeten passen. Maar doe dat goed, gij daar!) en nu dus ook het Fata Morgana-circus.

Dat laatste te moeten missen is op zich geen ramp, want ik kijk daar toch nooit naar. Ik ben niet dat typische boomknuffelende SAM-persoontje op zoek naar genegenheid van mijn Vlaamsche broeders, cynicism is my middle name. Maar toch, het is wel jammer. Vooral omdat er gegeten zal kunnen worden! En gefeest! En gezongen! Misschien schuilt er after all toch een klein SAM’metje in mij…

De mij volledig onbekende ‘Duizend zonnen en garnalen’-kok Jeroen De Pauw heeft volgend verlanglijstje (inclusief DT-fout, met dank aan onze liefste één-redacteurs) klaargestoomd voor mijn medemaneblussers :

  • Zorg voor een gigantisch feestelijk buffet waar iedereen kan proeven van minstens 300 verschillende streekgerechten
  • Componeer een uniek feestlied dat met 15.000 wordt gezongen en beeldt dat lied nog eens uit ook!
  • Geef – met de hulp van alle mensen van de vorige locaties – een originele terugblik op de Fata Morgana zomer van 2007
  • Nodig 500 buitenlandse toeristen van tenminste 10 verschillende nationaliteiten uit die vanaf vrijdag gastvrij en feestelijk onthaald worden in Mechelen.
  • Bouw een Mini-Vlaanderen waar ik van provincie tot provincie kan wandelen langs minstens 10 herkenbare plekjes.

Make me proud hè jongens!

27 augustus 2007 at 15:11 Plaats een reactie

Go Norah!

Maar alvorens terug in Holiday Mode te gaan, nog even een bedenking die ik me gisteravond maakte: God, echt eerlijk is die Dude toch niet.

Het bewijs: Norah Jones. Adembenemende looks, überschattig in het zomerjurkje dat ze gisteren droeg tijdens haar set in Vorst Nationaal, maar bovenal gezegend met een stem die er vanaf de eerste noot met een haast schaamteloos gemak in slaagt je bij je keel te grijpen, om er op gezette tijdstippen nog eens extra in te knijpen. Moest het niet zo mooi zijn, ik zou bijna jaloers worden op zoveel talent in 1 persoontje.

PS: Aan het vrouwmens dat zich tijdens dat bewuste concert op het stoeltje net voor mij neergeploft had, daar zo ergens halverwege Parterre A. Ik begrijp dat u ook erg enthousiast bent over Norah, who isn’t? En dat u blij wordt van haar deuntjes. Maar kan u voortaan het heen-en-weer-wiegen houden voor TOTZ? Vervelend om steeds mee te moeten wiegen om nog een glimp van het podium op te vangen. En als u zich écht niet kan inhouden, kan het dan alsjeblieft IN de maat? Would be a great help, thanks!

19 augustus 2007 at 16:14 1 reactie

Vakantie

Oh boy… Vakantie hebben is zó leuk! Ik was het al bijna vergeten…

Mijn natuurlijke bioritme van gaan slapen om 1 en opstaan om 9 (ok, ik beken, het zou kunnen dat het soms wel iets later was) terugvinden, elke dag lekker brunchen met pannenkoeken, koffiekoeken en ander ongezond spul waar de maag van Sonia Kimpen spontaan van implodeert, rustig bedenken wat we vandaag weer gaan uitsteken, geweldige filmpjes bekijken, ons Belgenlandje en ook de naaste buren verkennen… It’s so good, it almost feels like Christmas!

U leest het dus al, we zijn er uiteindelijk toch niet meer in geslaagd een tripje naar het buitenland te boeken, maar dat kan onze pret duidelijk niet drukken!

Geen wonder dus dat ik mijn stekje hier een beetje verwaarloos. Maar geen nood, binnen een weekje ga ik gewoon weer aan het werk. Mijn frustratiemeter zal dus wel weer through the roof gaan, en de verveling ligt zonder twijfel achter elke roze hoek. I’ll be back…

19 augustus 2007 at 15:51 Plaats een reactie

Echo…cho…o…o…o…

Jaja, het is hier bijzonder stilletjes. De dieren uit dit blogbos beginnen stilaan weer te praten en de natuur wordt met het uur groener en gezonder bij het ontbreken van enige menselijke activiteit in deze diepe en duistere wouden.

Dat heeft alles te maken met een bijzonder druk echt leven, waardoor het virtuele leventje eventjes op een zijspoor gekomen is. Zoals voorspeld is deze week een professionele hel geworden wegens luie collega’s die op reis vertrokken zijn met een je-m’en-foutisme om u tegen te zeggen, waardoor ik als achterblijvertje het puin kon ruimen en klanten uit de nood probeerde te helpen zonder enige kennis ter zake. U moet dat eens proberen, het is best lollig om iedereen te woord te staan als ‘expert’ en alle problemen zogezegd op te lossen, terwijl de stemmetjes in uw hoofd ‘Spiderpig’ uit The Simpsons Movie blijven zingen bij gebrek aan zinnigere hersenspinsels. Ánd get away with it en klanten toch nog tevreden laten terugkeren (nee, ik werk niet bij de GB). De enige logische en bescheiden verklaring daarvoor : ik ben briljant!

Minder briljant ben ik in het vastleggen van een vakantie, iets wat ook nog moest gebeuren deze week. Vanaf volgende week ben ik namelijk twee weken met verlof, en liefste en ik gingen er nog eens op uit trekken. Nu alleen nog beslissen waar naartoe. Een plekje met toch een minimum aan zon, lijkt ons, maar blijkbaar heeft de rest van Vlaanderen dat ook gedacht, waardoor het maar povertjes gesteld is met die Laatste Minuutjes. Dus als iemand een landhuis in pakweg Portugal wil doneren aan een zwaar overwerkt koppel met goeie bedoelingen, laat maar weten.

10 augustus 2007 at 10:04 Plaats een reactie

Moederziel alleen

Dag 1 van de week waarin we het in plaats van met een tienkoppig team, met een miezerige 3 man (1 man en 2 vrouw eigenlijk) moeten stellen. Ik hoop dat alles rustig zomers blijft verderkabbelen zoals de voorbije weken. Want als er opeens een politieke bom ontploft in Vlaanderen, I’m screwed. Dus Yves, u weze gewaarschuwd! Hou uw manieren een beetje…

6 augustus 2007 at 09:44 Plaats een reactie

Het Stomste Nieuws

HLN.be blijft toch een leuke site om je werkdag mee door te komen. Eerst leest de celebrity stalker in mij de “alarmerende berichten” over een nakende split van Brangelina. Persoonlijk vind ik het woord ‘alarmerend’ op een nieuwssite enkel weggelegd voor artikels à la “alarmerende stijging van CO2 doet poolijs smelten”, “alarmerende berichten over verdwijningen van kinderen in de Vlaamsche Polders” of desnoods zelfs nog “aantal schapenverkrachtingen bereikt alarmerend peil in Schotland”, maar niet voor het wel en wee van ’s werelds grootste kindervrienden sinds Michael Jackson. Maar dat zal wel aan mij liggen, ik behoor ook niet tot het doelpubliek van de krant.

Iets verder op de site trekt de titel “‘Sekstape’ met kikker, twee kameleons en een parkiet” om duidelijke redenen onmiddellijk mijn aandacht. Aldaar aangekomen ontdek ik dat bepaalde mensen nog vreemder zijn dan Angelina-met-bloedkokertjes-om-haar-hals, door opgewonden te geraken van martelingen van plaatselijke fauna als kikkers, kameleons en zelfs parkieten. Ieder ’t zijn, I guess.

Nog beter dan de inhoud, is de schrijfstijl van dit meesterwerkje. De schrijver van dit wonderbaarlijke stukje journalistiek waande zich een echte whodunnit-auteur en schreef heerlijk dramatisch “een vrouw, wiens identiteit onbekend moet blijven maar die we verder in het verhaal Jane zullen noemen”. Om vervolgens nog welgeteld één keer de fictieve naam van zijn hoofdpersonage te vermelden in zijn prutsartikeltje. Creatief journalistiek schrijven, het is niet voor iedereen weggelegd.

2 augustus 2007 at 16:48 1 reactie

Oudere berichten


Meest recente berichten

Recente reacties