Verhuurd!

Het moet toch een beetje een wrang gevoel geven als huisbaas : je huurhuis – waarvan de pipo’s van huurders het na pas 2 jaar al voor bekeken houden – op vrijdagmiddag te huur zetten, in de namiddag vier telefoontjes krijgen voor een bezichtiging, en de eerste die dan effectief komt kijken op zaterdagmorgen zet na amper een kwartier entertainende rondleiding al haar kribbel onder het huurcontact. Dat kan alleen maar betekenen : sucker, u had maandelijks gerust wat meer kunnen verdienen aan uw investering.

Lief en ik zijn daarentegen wél tevreden met de snelle ontdekking van onze opvolgers. Want om enkele avonden op rij kijklustigen rond te leiden, daar hebben we het een beetje te druk voor. En we zijn dan nog asociaal ook. En lui. En boosaardig.

Desalniettemin was het toch even slikken. Volledig onbekende mensen die in ons eerste stekje komen wonen. Hoe durven ze! Dat is ons huisje, nondedekke. Of toch nog een week of zeven… Het begint stilaan te dagen….