Fashionably late

Hehe… Daar zijn we dan! Op het net. Met een blog enal. En maar een paar jaar na iedereen anders. Valt dat effe mee!

Tja, ik zat blijkbaar zo vaak commentaar te geven op de schrijfsels van mijn liefste, dat ie op een dag besliste dat het welletjes geweest was en dat ik het dan zelf maar beter moest doen.

Pech, want ik ben zo dat type dat bijzonder graag kritiek zit te formuleren op alles wat los en vast zit in mijn buurt, maar o wee als ik zelf eens wat weerwerk krijg. Hoe heet dat ook alweer? Een vrouw, juist ja.

Anyhoe, hier ben ik dus. Niet dat ik echt geloof dat er ook maar iemand zit te wachten op mijn verwerpelijk cynisme en aangeboren nood om moeilijk te doen tegen het overgrote deel van de mensheid, maar goed, ik zal dan maar even doen alsof.

En in ruil daarvoor mag u, occassionele passant, doen alsof u het allemaal best leuk vindt en de moeite waard om erop te reageren. Want ik wil vriendjes maken. En snel graag. Who’s in?